Historia szkoły w zarysie - Zespół Szkół w Wyszatycach

Idź do spisu treści

Menu główne:

Historia szkoły w zarysie

 

Początki zorganizowanej oświaty w Wyszatycach sięgają 1874 roku kiedy to została założona szkoły „trywialna”- 3 klasowa, którą zorganizował nauczyciel Maksymilian Fedewicz. Był on także pierwszym etatowym nauczycielem w Wyszatycach i przepracował na stanowisku nauczyciela 40 lat. Został pochowany w 1920 na miejscowym cmentarzu. Od 1894 funkcjonuje na mocy orzeczenia z dnia 28 listopada jednoklasowa szkoła powszechna. W okresie I Wojny Światowej mieszkańcy zostali wysiedleni w związku z toczonymi walkami o Twierdzę Przemyśl. Ludność polską wysiedlono do Czech a ludność ukraińską do Karyntii (dzisiejsza Austria). Po powrocie z wysiedlenia w 1917 zbudowano skromny, drewniany budynek szkolny, w którym uczyło małżeństwo nauczycielskie państwo Mikiccy. W 1919 roku po śmierci pana Mikickiego kierownictwo szkoły obejmuje pan Dionizy Czapliński. Szkoła jednoklasowa oprócz nauki czytania, pisania i rachunków prowadziła kursy dla dorosłych oraz kursy dla analfabetów. W dniu 8 czerwca 1922r szkołę odwiedził ówczesny sufragan przemyski ks. biskup Karol Józef Fiszer. W kronice szkoły istnieje oryginalny wpis dokonany przez księdza biskupa o następującej treści:



„ W dniu 8 czerwca 1922 roku zwiedziłem szkołę tutejszą. Błogosławię Gronu nauczycielskiemu i dziatwie, by z tej szkoły wychodzili dobrzy synowie  i dobre córki Kościoła i Ojczyzny.”

x Karol Józef Fiszer


                                                                                        Biskup sufragan przemyski




Od 1 października 1922 w szkole uczyły  „trzy siły nauczycielskie”. W 1924 Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego zreorganizowało szkołę z dotychczasowej jednoklasowej na trzyklasową z polskim językiem nauczania. Zmiana ta obowiązywała od 1 września 1924. Z biegiem lat postępował rozwój bazy szkolnej. W 1922 właścicielka majątku w Wyszatycach Pani Zofia Federowicz przekazała parcelę naprzeciw dworu pod budowę nowego budynku szkolnego. Materiały na budowę przekazało Biuro odbudowy w Przemyślu. W dniu 19 października 1924 odbyło się uroczyste poświęcenie nowego budynku szkolnego.

W kronice szkolnej odnotowano również wyniki spisu powszechnego ludności, który trwał od 9 do 11 grudnia 1931. Według tego spisu” w Wyszatycach  liczba budynków mieszkalnych wynosiła 342, ogólna liczba ludności 1727  w tym z językiem polskim 1120, Rusinów 578, Żydów 29. Dzieci do lat 13 było 641.”

Kurator Okręgu Szkolnego Lwowskiego pismem z dnia 15 marca 1927 wyznaczył nowy stopień organizacyjny szkoły, która od 1 września tego roku funkcjonowała jako 4 klasowa szkoła powszechna. W roku szkolnym 1928/1929 nauka odbywała się w dwóch językach tj. polskim i ruskim. Natomiast od dnia 1 września 1931 szkołę przemianowano na pięcioklasowa szkołę powszechną i przyjęto do pracy piątą nauczycielkę.

W dniu 24 listopada1934 zmarł dotychczasowy kierownik szkoły

p. Dionizy Czapliński, który został pochowany na cmentarzu w Dębicy. Obowiązki kierownika szkoły od dnia 1 grudnia 1934 przejął

p. Kazimierz Paprocki. W dniu 13 czerwca 1936 szkołę odwiedził

ks. biskup Franciszek Barda co odnotowane zostało własnoręcznym wpisem przez ks. biskupa w kronice szkolnej. Jesienią 1936  zapadła decyzja o budowie nowej szkoły. W dniu 28 kwietnia 1937 wybrano Komitet Budowy Szkoły w następującym składzie:

Przewodniczący: ks. kanonik Stanisław Pryć- obrządek rzymsko-katolicki Zastępca: ks. kanonik Eliasz Hrynyszyn- obrządek grecko-katolicki

Sekretarz: kierownik szkoły Kazimierz Paprocki

Skarbnik: sołtys Jamnik Piotr

Członkowie: Maluta Jan, Zubik Jan, Jaroch Jan, Jaroch Maciej, Gluz Jan. Budowę rozpoczęto według przygotowanego projektu i w dniu

30 października 1937 odbyło się poświęcenie nowych fundamentów.

Od 1 września 1937 szkoła funkcjonuje jako III stopnia, siedmioklasowa. Budowa nowego budynku szkolnego postępowała bardzo szybko.

W 1938 wybudowano parter, żelbetowy strop i piętro. W kwietniu

1939 dach pokryto ocynkowana blachą. W okresie okupacji nauka odbywała się w dwóch szkołach Kierownikiem szkoły dla dzieci narodowości polskiej został p. Fryderyk Reganowicz. Natomiast p. Kazimierz Paprocki został kierownikiem szkoły dla dzieci narodowości ukraińskiej.

W okresie okupacji nauka ograniczała się do czytania i pisania, na podstawie podręcznika „Ster” wydawanego przez okupanta. Po wojnie kontynuowano budowę szkoły tak ,  że 1 września 1946 można było rozpocząć naukę w nowym budynku jeszcze nie w pełni wykończonym. Co roku prace wykończeniowe w budynku szkolnym były prowadzone w miarę posiadanych środków finansowych. W 1950 w całej miejscowości ukończono elektryfikację. Od 1 września 1965 nastąpiła zmiana na stanowisku kierownika szkoły. Dotychczasowy kierownik p. Kazimierz Paprocki przeszedł na emeryturę, a obowiązki po nim przejął p. Jarosław Fedejko. W roku szkolnym 1966/67 wprowadzono kolejna zmianę organizacji pracy szkoły. Dotychczasową siedmioklasowa szkołę podstawową przemianowano na ośmioklasową.

Nauka w klasie ósmej była dobrowolna, tzn. uczniowie mogli w pierwszym roku wybrać jeszcze jeden rok nauki w klasie ósmej lub ukończyć szkołę podstawową siedmioklasową. W 1972 następuje kolejna zmiana na stanowisku kierownika szkoły. Wprowadzona została zmiana stanowiska kierownika na stanowisko dyrektora. Od 1 września 1972 dyrektorem szkoły został p. Andrzej Mierzwa, który pełnił funkcję do dnia 1 września 1991. W tym okresie wykonano w szkole instalację centralnego ogrzewania. Od dnia 1 września 1991 funkcję dyrektora objął Józef Zubik, dotychczasowy nauczyciel tej szkoły. W 1993 odbyła się uroczystość nadania imienia szkole. Patronem szkoły podstawowej został wybitny polityk i mąż stanu okresu międzywojennego, Marszałek Sejmu II RP Maciej Rataj. Z tej okazji szkoła otrzymała sztandar. Uroczystość odbyła się w dniu 31 maja. Przed uroczystością została wykonana nowa elewacja budynku szkoły. Wykonanie elewacji było możliwe dzięki poparciu ówczesnego wójta gminy p.Tadeusza Sopla. Na uroczystości obecni byli przedstawiciele władz samorządowych gminy, wojewoda przemyski p.Adam Pęzioł oraz parlamentarzyści oraz Ks. Biskup Stefan Moskwa. W 1996 odbyła się kolejna uroczystość związana z 60 rocznicą rozpoczęcia nauki w istniejącym budynku szkolnym. W tym roku od 1 stycznia finansowanie szkół przejęły samorządy i wreszcie skończyła się mizeria finansowa. Z tej okazji ufundowano pamiątkową tablicę, która znajduje się na ścianie korytarza szkolnego, na parterze, którą poświęcił Ks. Biskup Stefan Moskwa. W tym roku dzięki staraniom dyrektora szkoły wykonano nową instalację w kotłowni, zastępując piec węglowy nowoczesnym kotłem gazowym. Część środków finansowych pozyskano z Funduszu Ochrony Środowiska. W 1997 rozpoczęto prace projektowe związane z budową sali gimnastycznej. Prace budowlane rozpoczęto końcem sierpnia 1998. Całość inwestycji finansował samorząd gminny a głównym wykonawca była firma METDOM z Przemyśla. Rozpoczęcie inwestycji było możliwe dzięki zaangażowaniu samorządu gminnego na czele   z ówczesnym wójtem p.Januszem Szabagą. Jesienią tego roku dyrektor szkoły złożył do Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej  wniosek o środki finansowe na wyposażenie pracowni nauki języka niemieckiego w sprzęt komputerowy. Dzięki poparciu pana wójta Janusza Szabagi wniosek został pozytywnie rozpatrzony  i na wiosnę 1999 szkoła otrzymała 14 komputerów, skaner oraz drukarki. Jednym z warunków otrzymania pomocy ze strony Fundacji było wprowadzenie nauki języka niemieckiego. Jako przedmiot obowiązkowy wprowadzono go 1 września 1998. Od 1 września 1999 weszła w życie reforma systemu edukacji. Dotychczasowe ośmioklasowe szkoły podstawowe zastąpiły szkoły sześcioklasowe oraz trzyletnie gimnazja. W Wyszatycach powstał Zespół Szkół składający się ze Szkoły Podstawowej oraz Gimnazjum. Do obwodu Gimnazjum w Wyszatycach należą uczniowie     z: Wyszatyc, Bolestraszyce, Buszkowiczek i Buszkowic. W gimnazjum rozpoczęło naukę 68 uczniów. Budowę sali gimnastycznej zakończono w październiku 2002. Uroczystość poświęcenia budynku i oficjalne oddanie do użytku nastąpiło w dniu 12 października. Koszt budowy sali wraz z wyposażeniem wyniósł 1,5 mln zł. Obiekt przekazali w imieniu samorządu gminnego: p.Jan Raba Przewodniczący Rady Gminy i Wójt Gminy p.Jerzy Andrach. Kolejnym przedsięwzięciem było zorganizowanie uroczystości nadania imienia gimnazjum. Z zachowaniem całej procedury społeczność szkolna wybrała patrona, którym został świętobliwy kapłan, błogosławiony ksiądz Jan Balicki. Sztandar i pamiątkową tablicę ufundowali rodzice uczniów gimnazjum wraz z nauczycielami. Uroczystość poświęcenia sztandaru oraz nadania imienia szkole odbyła się 12 czerwca 2005. Mszę św. celebrował ks. biskup Adam Szal, a uroczystość w kościele parafialnym zorganizował      ks. Proboszcz Andrzej Pokrywa. Na uroczystość zaproszono wielu gości oraz władze samorządowe z przewodniczącym Rady Gminy Marianem Szeligą, Wójtem Gminy p.Piotrem Tomańskim oraz zastępcą wójta p.Januszem Szabagą. Obecnie w trakcie realizacji jest inwestycja budowy szkolnego stadionu sportowego. Całość inwestycji opiewa na kwotę 150000 zł. Oddanie do użytku nastąpi w czerwcu 2007. Stadion szkolny składa się z boisk do siatkówki, koszykówki, piłki ręcznej, kortu tenisowego oraz rzutni do pchnięcia kulą oraz bieżni i skoczni do skoku w dal.


 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego